หากจะให้เล่าถึงความเจ็บปวดรวดร้าวกับหนังเรื่องล่าสุดที่ผ่านมาของผมคงหนีไม่พ้น G.I. Joe แน่ๆ เพราะส่วนตัวแล้วค่อนข้างที่จะชอบภาคแรกอยู่พอสมควรแม้ว่าจะมีเสียงก่นด่าจากคนทั่วไปก็เถอะ ซึ่งเมื่อได้เห็น Trailer ภาคนี้ก็แอบหวังอยู่ในใจว่าอะไรๆ น่าจะดีขึ้น ทั้งๆ ที่ก็พอมีลางร้ายจากการเลื่อนฉาย 1 ปีมาคอยกระซิบแล้วว่ามีโอกาสเจ็บตัวกับหนังเรื่องนี้แน่นอน รวมไปถึงบทวิจารณ์ทั้งไทยและเทศที่ค่อนไปทางบ่นมากกว่าชอบ แต่ด้วยความเป็น Fanboy จากภาคแรกแล้ว เสียงใดๆ ก็ไม่เข้าหูผมอีกต่อไป จนได้ไปพิสูจน์ด้วยตนเองก็ได้เผชิญกับความเจ็บปวดที่ไม่มีวันลืมได้เลย
สาธยายไปก็เยอะแล้วมาเข้าเรื่องดีกว่า โดยเนื้อเรื่อง G.I. Joe 2 นั้นเป็นเรื่องราวใหม่กับตัวละครเดิมบางตัวเท่านั้น เนื้อเรื่องไม่ได้ต่อจากภาคแรกมากแต่อย่างใด ในภาคนี้เนื้อเรื่องอยู่ที่กลุ่ม Joe สมัยที่ดุ๊ค (Chaning Tatum) เป็นหัวหน้าทีม กับภารกิจขโมยหัวรบนิวเคลียร์อะไรสักอย่าง แต่กลับโดนถล่มทั้งฐานราบเป็นหน้ากองเมื่อภารกิจเสร็จสิ้น พร้อมทั้งถูกโยนความผิดให้เรียบร้อยจากทางรัฐบาลที่มีเบื้องหลังเป็นแก๊งคอบบร้าเจ้าเก่านั่นเอง
ถ้าสาเหตุที่หนังจืดสนิทนั้นเป็นเพราะเนื้อเรื่องแบนราบเรียบเพียงอย่างเดียวยังคงพอให้อภัยได้ เพราะภาคแรกก็เป็นหนังแอคชั่นที่ไม่ได้สนใจเรื่องบทมากนัก แต่สิ่งที่เสียไปอย่างไม่น่าให้อภัยเลยแม้แต่น้อยคือเสน่ห์ของตัวละครที่หายไปอย่างสิ้นเชิง แม้กระทั่งตัวละครสุดเท่อย่าง Snake Eye ก็ไม่มีเสน่ห์หลงเหลือให้ปลื้มเหมือนที่เคยรู้จัก เสมือนหนังจะพยายามปรับโทนให้เป็นแฟนตาซีน้อยลง แต่ก็ทำได้ไม่สุดซะงั้น รวมไปถึงฉากแอคชั่นที่มีแต่อึกทึกโครมครามจนน่ารำคาญและไม่ได้สร้างความตื่นตาแต่อย่างใด จนสุดท้ายก็ได้กลายเป็นหนังแอคชั่นเกรด C ที่สามารถจับปั๊มลงแผ่นดูได้ชนิดที่ว่าแยกกันไม่ออกเลยทีเดียว คิดแล้วก็เสียดายดาราดังๆ ทั้งหลายในเรื่องที่น่าจะช่วยดึงเรื่องขึนได้มากกว่านี้ แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นการแสดงของท่อนไม้แต่ท่อนที่ดูแล้วไม่น่าสนใจเลยตลอดทั้งเรื่อง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น